الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )

146

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

ياد مىكردند و چگونه يزيد طاغوت ، دست در كار نابودى شيعيان و دوستداران آنان بود ، ايشان در برابر همهء اين سختيها و مصيبتها شكيبا بودند . ( 1 ) در روز دهم محرم ، محنتهاى مشقت بارى پىدرپى بر آن حضرت وارد مىشد كه صبر در برابر آنها به لرزه مىافتاد به طورى كه هنوز محنتى تمام نشده مجموعه‌اى از محنتها و دردها بر او يورش مىبردند ، او ستارگان درخشان از فرزندان و اهل بيتش را مىديد كه چگونه شمشيرها و نيزه‌ها بدنهايشان را از هم مىدريدند و ايشان با آرامش و پايدارى ، خطاب به آنان مىفرمودند : « اى اهل بيت من ! صبر كنيد ، اى عموزادگانم ! شكيبا باشيد كه بعد از امروز ، هيچ خوارى و سختى نخواهيد ديد » . ( 2 ) آن حضرت ، خواهرش ، بانوى بنى هاشم را مىديد كه شدت فاجعه ، وى را سراسيمه كرده و اندوه ، قلبش را شكافته بود . به سوى او مىشتابد و به وى دستور مىدهد كه شكيبايى پيشه كند و به آنچه خداوند قسمت نموده است ، خرسند باشد . ( 3 ) و از جملهء آن فجايع هولناك كه امام بر آنها صبر كرد ، اين بود كه كودكان و خانوادهء خود را مىديد كه از شدت تشنگى مرگ آفرين ، فرياد مىكشيدند و از عطش جانكاه به وى پناه مىبردند و او آنان را به صبر و پايدارى دستور مىداد و از عاقبت درخشانى كه پس از آن محنت سخت ، سرانجام بدان دست خواهند يافت ، آگاهشان مىكرد . ( 4 ) وى در برابر دشمنانى كه امواج جمعيتشان زمين را پر كرده بود ، شكيبا بود ، در حالى كه به تنهايى از هر طرف ضربه‌ها را تحمل مىكرد و جگرش از تشنگى پاره پاره شده بود ، اما وى اعتنايى به همهء آن اوضاع نمىنمود . ( 5 ) صبر و شكيبايى آن حضرت و موضع محكمش در روز طف ، از نادرترين